Tuesday, 09 September 2014 08:50

اختراع را به نام چه کسی ثبت میکنند؟

Written by 
Rate this item
(0 votes)

مهم است که در هنگام ارائه درخواست برای ثبت اختراع یا سروکار داشتن با حقوق آن بدانیم که اختراع به نام چه کسی ثبت شده و آیا شخص ثالثی ادعایی در مورد حقوق مالکیت خواهد کرد یا خیر. این مورد به ویژه در اختراعات تیمی و زمانی که بیش از یک مخترع وجود دارد پیچیدگی خود را نشان می‌دهد. اعضای تیم اروپایی ما این مسائل را توضیح داده و قوانین کلیدی درخواست حق ثبت اختراع در اتریش، آلمان و انگلستان را شرح میدهند:

اتریش

قانون ثبت اختراع اتریش به مخترع اجازه میدهد تا خود را مخترع معرفی کند. این حق نه قابل تخصیص و نه قابل انتقال است. علاوه بر این، حق ثبت اختراع تنها به مخترع و بازماندگان او اعطا می‌شود. نامگذاری اختراع به نام مخترع آن و حق معرفی خود به عنوان مخترع بر هیچ آدابی تکیه ندارد. این حقوق برای همه قابل اجراست اما حق انحصاری آن برای استفاده از اختراع و حق نامگذاری آن به محض عمومی شدن آن اختراع از بین می‌رود.

مخترعین همیشه افراد حقیقی بودند اما می‌توان حق اختراع آنها را به کارفرمایشان انتقال داد. اختراع یک کارمند به عنوان اختراع خود او در نظر گرفته می‌شود اگر موضوع اختراع در بین فعالیت های شرکت باشد و یا اگر فعالیتی که باعث به وجود امدن آن اختراع شده در بین وظایف کارمند باشد (به عنوان مثال کارمند در بخش پژوهش و توسعه مشغول به فعالیت باشد) و یا اختراع بر پایه فعالیت های کارمندی باشد و یا استفاده از تجارب و منابع کارفرما باعث تسهیل اختراع شده باشد. کارمندانی که در طول مدت کارشان چیزی اختراع کنند به عنوان «مفتخر به ثبت اختراع» شناخته می‌شوند مگر آن که از پیش در قرارداد شغلی قید شده باشد. اگر شغل کارمند دولتی باشد ممکن است کارفرما بدون توافق قبلی با کارمند اختراع او را به شکل کلی طلب کرده یا ادعای حق استفاده از چنین اختراعاتی داشته باشد.

حق به وجود آمده از ثبت اختراع و کاربرد آن قابل انتقال است. این حقوق را می‌توان به وسیله یک مبادله قانونی، تصمیم دادگاه و هنگام مرگ به شخص دیگری منتقل کرد. سهام حق ثبت اختراع و دیگر حقوق در زمینه مالکیت حق اختراع مورد نیاز بوده و تنها زمانی که در اداره «ثبت اختراع» وارد می‌شود اشخاص ثالث را متعهد میکند. «ثبت اختراع» زیر نظر اداره «حق اختراع» اداره می‌شود.

اگر چندین نفر با کمک یکدیگر چیزی را اختراع کنند، می‌توانند به صورت گروهی برای دریافت حق اختراع درخواست بدهند. تنها کسانی که به طور خلاقانه ای در ایجاد اختراع کمک کرده اند به عنوان مخترعین گروهی شناخته می‌شوند. افراد دیگری که تنها به آنها کمک کرده و یا پیشنهادی داده اند به این عنوان شناخته نمی‌شوند. اگر مخترعین گروهی برای درخواست حق اختراع اقدام کنند، حق اختراع به دست آمده مشخص نمیکند که سهم هر مخترع از آن اختراع چقدر بوده است.

اگر مخترعین گروهی در مورد موارد مختلف توافق نداشته باشند، مقررات قانون حق اختراع و همچنین قانون شهروندی در مورد این مسئله به عنوان قانون ثانوه تاثیرگذار خواهند بود. خود قانون حق اختراع رابطه بین مخترعین گروهی را مشخص نمیکند.

بسته به آن که آیا مخترعین گروهی، تحت قوانین شهروندی، به عنوان مالکین مشترک یا همکار شناخته می‌شوند یا خیر، قوانین مختلفی اجرا می‌شود. اگر مخترعین نه تنها مایل به مالکیت و مدیریت حق اختراع بلکه استفاده از آن در همکاری مشترک هستند، اگر تمایل دارند نه تنها حق مالکیتشان را حفظ کرده و مدیریت کنند بلکه سعی در ایجاد سود و منفعت مشترک هستند، اگر از یک سازمان استفاده شده و یا مخترعین مشترک برای همکاری در کسب سود موافقت کنند (اگرچه این مورد برای سازمان های غیر انتفاعی مورد قابل توجهی نیست)، احتمال دارد که مخترعین مشترک نوعی همکاری تحت مقررات شهروندی ایجاد کنند. در غیر این صورت آنها را مالکین مشترک میخوانند. به طور خلاصه، مقررات همکاری تحت قوانین شهروندی بیشتر از مالکیت مشترک است. اگر مخترعین مشترک صلاحیت همکاری مشترک را داشته باشند، مقررات همکاری مشترک اجرا می‌شود. در نتیجه، در موارد شک و تردید، نسبت حق مشترک اختراع برابر در نظر گرفته می‌شود. اما عکس این موضوع نیز می‌تواند ثابت شود. اگر ارزش همکاری هر یک از مخترعین در اختراع مذکور تفاوت داشته باشد، طبق قانون حق اختراع، هر کدام از مخترعین می‌توانند قبل از رای دادگاه تخلفات حق اختراع را پیگیری کرده و در موارد تردید اشخاص ثالث می‌توانند تنها به وسیله اعطای مشترک حقوق توسط مخترعین مشترک، اجازه استفاده از اختراع را داشته باشند. بنابراین الزامی است که گواهینامه ای از سوی هر کدام از مخترعین مشترک به فرد ثالث اعطا شود.

اگر مخترعین مشترک یک همکاری تحت مقررات شهروندی تشکیل دهند، حداقل دو قانون از قوانین حق اختراع بین مخترعین مشترک قابل اجرا نیست. این قوانین آنهایی هستند که عنوان میکنند گواهینامه اشخاص ثالث باید به طور مشترک اعطا شود و هر کدام از مخترعین حق پیگیری تخلفات به صورت جداگانه را داشته باشد. اگر مخترعین مشترک بر روی موارد مختلف توافق نکرده باشند، مقررات قانون شهروندی بر تصمیم‌گیری فی مابین تاثیر می‌گذارد که آیا می‌توان آن گواهینامه را اعطا کرد یا خیر.

گواهینامه های حق اختراع از اهمیت کاربردی برخوردار هستند. هر یک از مخترعین می‌تواند به اشخاص ثالث اجازه دهد که از آن اختراع در تمام زمینه های پوشش داده شده توسط حق اختراع یا یکی از آنها استفاده کند. بنابراین این گواهینامه معمولا در ازای پول به مالک حق اختراع و به صورت داوطلبانه اعطا می‌شود. فرد دارای گواهینامه از قبل و توسط توافق نامه گواهینامه، حقوقی در مورد آن پیدا میکند.

بر اساس این که آیا اعطای گواهینامه تغییر مهمی محسوب می‌شود یا تنها نوعی مدیریت معمولی همکاری بین مخترعین است، قوانین تفاوت خواهند داشت. رای اکثریت در مدیریت معمولی کافی خواهد بود. اگر اعطای گواهینامه تغییر مهمی برای شراکت خاص به حساب آید، گروه اقلیت که تحت تسلط هستند می‌توانند تقاضای سهم برابر داشته باشند. با این حال، اشخاص ثالث رو در رو و هر کدام از مالکین مشترک حق اختراع می‌توانند قبل از دادگاه بدون ساختار درونی و توافق به پیگیری تخلفات حق اختراع بپردازند.

آلمان

با توجه به بخش ششم قرارداد حق ثبت اختراع در آلمان، مخترع نسبت به حق اختراع خود محق بوده و می‌تواند درخواست محافظت از آن را داشته باشند. در واقع از آنجایی که بیشتر اختراعات توسط کارمندان و در خلال کار انجام شده اند، قرارداد آلمان در مورد اختراع کارمندان به مرحله اجرا می‌رسد. هر کارمند باید کارفرمای خود را در جریان اختراعی قرار دهد که در خلال کار انجام شده است. به دنبال آن، کارفرما می‌تواند مدعی تمام حقوق اختراع طبق ماده شش قانون حق ثبت اختراع آلمان شود و بدین وسیله حقوق آن اختراع به نام تمام کارمندان خواهد شد. کارفرما بعد از ادعای تمام حقوق اختراع از کارمند خود، قرارداد محافظت از حق ثبت اختراع را نیز به نام خود می‌کنند. با توجه به انتقال تمام حقوق اختراع به کارفرما، او باید کارمند مورد نظر را به شکل مناسبی تشویق کند.

نامگذاری یک حق ثبت اختراع در اصل مستقل از مالکیت و ثبت آن در اداره ثبت اختراع است. انتقال یک حق اختراع بدین شکل بدون هیچ ارتباطی با اداره ثبت اختراع صورت میگیرد. حتی انتقال حق ثبت اختراع نیازمند توافق نامه کتبی نیز نیست و می‌تواند به طور شفاهی صورت گیرد. اگرچه پیشنهاد نمی‌شود که طرفین قرارداد صرفا به توافق نامه شفاهی اکتفا کنند. تنها استثنا در این زمینه انتقال حق کاربرد اروپایی از حق اختراع است. طبق ماده 72 کنوانسیون حق ثبت اختراع در اروپا، چنین انتقالی نیازمند توافق نامه کتبی است که از سوی طرفین قرارداد امضا شده باشد. در نتیجه، ممکن است که مالکین قانونی و مالک حق ثبت قانونی اختراع در اداره ثبت اختراع متفاوت باشند.

با این حال، اگر پای پیگیری تخلفات در میان باشد، دادگاه آلمان مالک حق اختراع را بر حسب آنچه در ثبت اختراع وارد شده مشخص میکند. دادگاه عالی آلمان در ماه مه سال 2013 و در قانون Frsverfahren2 اعلام کرد که فرد یا شرکتی که نامش در «ثبت اختراع» وارد شده موظف به پیگیری حقوقی است که به حق اختراع مربوط می‌شود. در نتیجه این بدان معناست که اگر تغییری در ثبت ایجاد نشود، فرد انتقال گیرنده از این عنوان بی بهره خواهد بود و عنوان برای فرد انتقال دهنده باقی خواهد ماند.

با این حال، عنوان فرد انتقال دهنده که از نظر دادگاه های آلمان ثبت شده باقی مانده است نیز عاری از محدودیت نخواهد بود. انتقال دهنده تنها می‌تواند با نام خودش شکواییه ای علیه فرد خاطی تنظیم کند. به عنوان مثال، اگر خسارت یا ادعایی صورت گیرد، فرد صرفا انتقال دهنده می‌تواند ادعا کند که خسارت های وارد شده بر انتقال دهنده جبران می‌شود. در صورت تفاوت بین فرد صرفا ثبت شده و مالک واقعی حق اختراع، نیازی نیست که فرد خاطی از خسارت دو برابر در پیگیری تخلف واهمه ای داشته باشد.

اگر حق اختراعی انتقال داده شود، بهتر است که فرد انتقال گیرنده به سرعت نام مالک ثبت شده در اداره ثبت اختراع را تغییر دهد. در غیر این صورت، انتقال گیرنده نمی‌تواند حقوق مربوط به حق ثبت اختراع را قبل از دادگاه آلمان پیگیری کند.

انگلستان

ممکن است حق ثبت اختراع به مخترع (یا مخترعین گروهی) و یا به شخص ثالثی برسد که بر اساس توافق نامه حقی بر آن وسیله دارد. در جایی که مخترع کارمند باشد، چندین قانون بر مالکیت اختراع نظر دارند. در انگلستان، کارفرما مالک اختراع کارمند خود (و هر حق ثبت اختراعی از آن اختراع) می‌شود در جایی که:

- اختراع در خلال وظایف معمولی و مشخص شده کارمند قرار گرفته باشد و بتوان اختراع را نتیجه معقول آن وظایف دانست؛ یا

- اختراع در خلال وظایف کارمند ایجاد شده جایی که کارمند به دلیل ماهیت وظایف و مسئولیت های ویژه ناشی از آنها مجبور به فراتر رفتن از علایق کارفرمای خود باشد.

بنابراین مهم است که وظایف کارمند در قرارداد کاری یا توضیح شغلی اش به دقت ثبت و با ارتقای آنها به روز رسانی شود. تنها کارمندان ارشد (مدیران) هستند که احتمالا مجبور به فراتر رفتن از علایق کارفرمای خود هستند. قوانین مالکیت اختراعات کارمندان در کشورهای دیگر تفاوت قابل توجهی دارد. بنابراین اگر کارمندان در خارج از کشور انگلستان در ایجاد پیشرفت و محصولات جدید سهیم هستند، به مقررات محلی آنها توجه کنید.

در جایی که کارفرما مالک اختراعات کارمندان خود می‌شود، ممکن است که کارمند تقاضای غرامت کند زیرا اختراع یا حق اختراع او سود خارق العاده ای برای کار فرما به همراه دارد. سود خارق العاده به معنی چیزی خارج از عرف است که معمولا از وظایف کارمند که در قبالش حقوق میگیرد انتظار نمی رود. اندازه و ماهیت تجارت کارفرما نیز به حساب می‌آیند؛ بنابراین کشف یک فرمول جدید می‌تواند سود خارق العاده ای را برای شروع به کار یک شرکت تولید کننده دارو داشته باشد؛ به ندرت پیش می‌آید که کارمندان تقاضای غرامت کنند و تا امروز دادگاه تنها به یک کارمند و در یک مورد معروف غرامت داده است.

Read 2253 times Last modified on Tuesday, 09 September 2014 08:50
Login to post comments
م2
م2 (2)
م2 (3)
م2 (4)
م2 (5)
م2 (10)
«
»