Thursday, 18 September 2014 17:38

قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات، 1931

Written by 
Rate this item
(1 Vote)

قانون ایرانی ثبت علائم و اختراعات سال 1931 تصریح می کند که یک علامت تجاری هر نوع آرم، طرح، تصویر، تعداد، حروف، کلمه، مهر و موم، لفاف بسته بندی، و غیره است که برای شناسایی و تشخیص کالا و خدمات اتخاذ شده است. این قانون برای ثبت نام انواع مختلفی از علائم انتخاب شده برای شناسایی محصولات و کالاهای صنعتی، تجاری و یا کشاورزی می باشد. این قانون همچنین زمینه ای برای ثبت نام علائم خدماتی را نیز فراهم می کند. نیاز ضروری این است که علامت ارائه شده برای ثبت نام باید متمایز باشد. [1]

اخذ حکم یک دادگاه، یک دادخواهی (جبران) مناسب برای جلوگیری از نقض هرگونه حق تضمین شده توسط حق ثبت اختراع است. این امر در قانون مقرر و معین شده است و شاکی می تواند جبران هر گونه خسارت پایداری را دنبال کند. اگر نقض تحت عنواینی مانند رقابت غیرمنصفانه، جعل و یا تقلب باشد، مرتکب با پیگرد قانونی مواجه می گردد.

ماده 30 قانون نشان می دهد که هر مخترع و یا کاشفی که دارای گواهی ثبت اختراع منقضی نشده در خارج از ایران است می تواند برای ثبت اختراع در ایران نیز اعمال شود. اما اگر یک فرد یا شرکت از یک اختراع و یا کشف در ایران - به طور کامل و یا جزئی،قبل از یک شخص خارجی استفاده کند و یا آماده سازی یکسانی داشته باشد، مخترع خارجی اجازه متوقف کردن عملیان شخص یا شرکت را ندارد.

قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری، 2008

Read 1150 times Last modified on Thursday, 18 September 2014 17:38
Login to post comments
م2
م2 (2)
م2 (3)
م2 (4)
م2 (5)
م2 (10)
«
»